Her Burun Akıntısı Gribal Değildir!

Aynı zamanda mevsimsel alerji de olmayabilir...

Bizim Bambam'ın doğduğundan beri burnunda bir hırıltısı vardı. Bunu kafaya ziyadesiyle takıyordum. Daha sonra doktoru "kafatasının kıkırdağa baskı yaptığı için gelişme süresince 1 yaşına kadar bu hırlamaları devam edebilir" dedi eyvallah dedim...

Yaş oldu 2 ne hırlaması bitti... ne sümükleri. Önce dedik,kış geldi grip oldu zaar. Bahar geldi mevsimel oldu heralde dedik. Onu dedik bunu dedik, kış bitti, bahar geçti, yaz geldi , benim Bambam'ın sümükleri hiç bitmedi.

"İzin" Gelmiş Neyime...?

      İnsan  iş yerinde bilmem kaç küsürlük çalışan olunca, izin stokunu eritebilmek için böyle abudik gubudik zamanlarda izine çıkabiliyor işte bazen. 

Dedim ki kendi kendime "boşver şekerim, dert etme sıkıldıydın zaten. Az kafanı dinlersin." 

     Ama nerede?

     Pazar günü akşamında "eee hayatım artık bu hafta izinlisin benden destek bekleme" diyen bir eşiniz varsa, "İzin gelmiş neyime" dersiniz elbette. 

     Kafasını yarıp, beyninin içine içine doğru bağırıp "adı üstünde izinnnnn.... benim dinlenmem lazımmmm" diye bağırıp, gerçekleri iyice idrak edebilmesi için, beynini kafatasına çivileyip, kapatmak istiyorum.

    Şimdi hakkını yiyemem benim herifin. İkimizde çalışıyoruz, ama benim bir bağğyan olarak çocuk ve ev işleri bir tık (ah kimi kandırıyorum bir dünya) daha fazla olduğu için ,çok  yardımcı olur. 

    Ama böyle durumlara tam bir mağara adamına dönüşmesi sinirlerimi zıplatıyor. 

Herif öyle moda girmiş ki , dün pantolonu salonun ortasındaydı. Pantolonu kafasına fırlatıp "izinliyiz diye b..kunu çıkarma istersen" dedim artık yani :)

    Doğrusunu söylemek gerekirse, yatak keyfi yapmak, çocuğu okula bıraktıktan sonra yaldır yaldır eve dönmek yerine, köşedeki parka gitmek, kitabımı açıp çocuğu okuldan alma saati gelene kadar çayımı içip kitap okumak ve ya spor yapmak, olmadı salıncağa binmek istiyorum. 

   Köşede birikmiş toz birikintisini boş verip, yatakta kahvaltı etmek istiyorum. Dağılmış yatağımı, boşaltılmayı bekleyen bulaşık makinemi, dağ olmuş çamaşırları "ittir" edip, internette sörf yapmak istiyorum... 

Amma velakine... gerçekleri buraya yazınca daha çok gözüme battı iyimi?

En iyisi ben kalkayım... Malum daha yapılacak çoooookkk iş var... :) 

Ne demişler... Hayaller Paris, yaşantılar Kasımpaşa :D 

Hayalleri ile Gerçekleri Arasında Kalmış

 Hatundan Hörmetler :)

                                                                                                    

Ben Geldim!

Herkese merhaba... :)

Neredeydim, ne yapıyordum... hiç bir fikrim yok. Sadece yazma hevesim yoktu. Çok ilginç değil mi? 1 sene olacakmış neredeyse. Bunu bir sefer daha yapmıştım. Ha iyi mi oluyor?
Olmuyor tabiki... ama şu sıra okuma hevesim bile yok.
Sanırım bir şeyleri çok sık tekrarlayınca, bayma yapmaya başladı artık :)

Bu 1 sene içinde pek bir şey değişmedi aslında. Yine kilo aldım, yine verdim. Oğlum büyüdü, ben hala aynı yerde çalışıyorum. Bla bla bla...

Yani demem o ki hala bıraktığınız yerdeyim. Öyle aman aman bir değişiklik yok bende. Tamamen şımarıklıktan buraları ıssız bırakmış olmam.

Ne diyeyim umarım yeniden bağrınıza böğrünüze basar, sahip çıkarsınız bana.
Oldu o zaman... yeniden görüşene kadar arivederçi :)

Şevkat Bekleyen

Hatundan Sevgiler :)

Türkler Çıldırmış Olmalı-Üç Oda Bir Aşk :)

Şimdi bu isim size bir şey ifade ediyor mu? Henüz duymamışsanız etmemesi çok normal tabi. :)

Bizim Türk yapımcılara bir haller olmuş vallahi.Orjinallik sıfırın altında eksi bire düşmüş. Hayır.. daha önceden böyle değildi. Sonuçta ben senelerdir Korefan'ım, ama hiç daha önce bu kadar indiragandi yapanlarını görmemiştim. 

Neredeyim.. Nerede...

Oh May Gotlesss... tamı tamına 1 ay olmuş ben buralara uğramayalı... 


Çok üzgünüm dostlar böyle yaparak ilginin azaldığını biliyorum. Ancak, işlerim yüzünden bir türlü fırsat bulamıyorum. 

Ayrıca yeni bir şey buldum. Buldum demeyeyim resmen "SARDIM". 

Wattpad'i bilmeyeniniz var mı? O zaman bilenler bilmeyenlere anlatsın :) 

Online bir kitap okuma formu. Ama öyle e-kitap gibi değil. Amatör yazarların, hiç de amatör olmayan hikayalerini okumanıza fırsat sağlayan bir uygulama. 

Kaç tane bitirdiğim ya da arşivlediğim konusunda inanın hiç bir fikrim yok :) 

Madem konusu açıldı. Hadi beğendiklerime bir göz atalım :)

Ben Küçükken...

Ben küçükken... bakkal amcalar, yan gözle değil sevgi dolu gözlerle bakardı. Ekmek almak için sokak sokak gezmekten kimse korkmazdı.

Hadi Gülümse....

Gülmek: Dudaklarının, yanağa doğru kıvrılması ile, hafif dişlerin ortaya çıkmasını sağlayan ve gözlere kadar ulaşan mutluluk belirtisidir..

Karşımdaki güldüğü zaman gözlerine ulaşan o pırıltı ile anlatırsın karşındakine mutluluğunu. 

Kralcıları Anlama Sanatı :)

Uzun süre geleni gideni bol yerde çalışınca, tabir-i caizse insan sarrafı oluyorsunuz. Çalıştığım yere 9 yılımı verdim. Artık herkes beni biliyor, ben hepsinin ciğerini biliyorum :)

Değil konuşma, yüz ifadelerinden bile ne demek istediklerini anlıyorum. Gözlemlerime dayanan, kendini kraldan çok kralcı sananların lakırdılarını sizinle paylaşmak istiyorum :)

Tanıştırayım... Bendeniz,Kaynana Aday Adayı...:)

"Kaynana" kelimesini hiç sevmem. Özellikle gelinini kızı gibi sevenlere yakışmıyor. "Cadı Kadın" imajını çiziyor bana. Aha bunu hatırlıyor. :)

Hiç unutmuyorum "Aşıkım diyen birini midem almıyor" diye cös cös bağırdığını. Yedi gül gibi çocuğun başını da. Toprağı bol olsun. 

Sen Olsan Ne Yapardın?

Geçenlerde Faccebook üzerinden sürekli paylaşılan bir video gördüm. "Sen Olsan Ne Yapardın?" Trt 1 ekranlarında da ayrıca yayınlanıyormuş. 

Bir markette, kadının biri bebeğine süt, bez ve evinin ihtiyaçlarını almak için kasa sırasına giriyor. Ancak, kasada parası çıkışmıyor. 

Günaydın... Günaydın Sana... Günaydın...

Bu şarkı yıllardır zihnimde kazılı. Eğer benim gibi "Tom ve Jerry" hastası bir çocukluk geçirdiyseniz,(dikkat psikolojim buna rağmen bomba gibi:P) resimdeki ördeğin yumurtadan çıkar çıkmaz bu cümleyi kurduğunu müziği ile hatırlayabilirsiniz :) 

Sizin İçin Denedim #2 - Kavlak Taş Baskı Zeytinyağı

Aigoo... Ben ne sorumsuz ve ihmalci biri olmuşum böyle. Yayınlarım artık ayda yılda bir gelir olmuş. Bana yakışmamış :) 

Affınıza sığınıyorum canlarım ciğerlerim. İş yoğunluğu uzun bir süredir sarmış dört bir yanımı. Değil yazı yazmak, totomu koltuğa koyarsam nimet sayar oldum.

Yeni Bir Yıla Girerken....

Koooooosskocaaaaa 365 günü geri de bırakıyoruz bugün boru mu? Bu 1 yıl içinde acı tatlı bir sürü olaylar oldu... ama nedense hep acı olanlar kaldı aklımda. 

Şahsım adına, huzurlu bereketli bir yıl geçirdim çok şükür. Üstelik 2014'ün doğum oranında tavan yaptığını düşündüğüm de oldu.  :) 

Çevremde çocuk hasreti ile yanan bütün arkadaşlarım çocuk sahibi oldu şükürler olsun... 

Ama hayat bu, bir yandan yeni bir nefes verirken, bir yandan son nefesini veren de oldu.... 

Çift sayılar güzeldir derdim hep.... bu sene biraz hüzünlü oldu... 

Umarım 2015 herkese, en başta SAĞLIK olmak üzere, uğur, şans, huzur, AŞK, para, başarı.... 

Aklınıza gelebilecek, özlem duyduğunuz, hasret kaldığınız, "keşke" dediğiniz.... her şeye kavuşmanızı sağlar... :)

"Noel" ile "Yeni Yıl"ın arasındaki farkı anlayabileceğiniz mussssmutlu bir yıl diliyorum :D

HERKESE MUTLU YILLAR :) 

Mim - #Ne Yer, Ne İçerim - #Tag Me

Şu aralar iş yükünün ağırlığı , ev işleri , Bambam'ın uyku sorunu, hepsinin altında tost olmuş hissediyorum. Vücudumun her bir santimetre karesi ağrıyor resmen. Ya iyi bir masaja ihtiyacım var, ya da gözünü bile kırpmadan, beni kurabiye hamuru gibi yoğuracak bir tellak ablaya. Sonrasında ne uyurum ama üfff.... (ZzzZz...)

Her neyse efendim, ben bu dünyanın çetrefili ile uğraşırken yine köşe bucak mimlenmişim. Dedim, canım sıkılıyor zaten, acık iki mim cevaplayım da stresim gitsin dedim :)

Sevgili Hayaliland çok merak etmiş. Tostos görünce beni, "bu yemeği seviyor belli" demiş, beni yemekli bir mimle buluşturmuş :)

Kangren Diziler...

Geçenlerde iki arkadaşımın konuşmasına şahit oldum, "Lan, bugün kurtlar vadisini izleyemedim" dedi. Döndüm yüzüne baktım "Sen hala izliyor musun onu be?" dedim. "Niye izlemeyecekmişim ki?" dedi. Cevap verme gereği bile duymadım. 

İmdat! Sapık Var!

Bir gün cep telefonum çaldı.  Her normal insan evladı gibi bende telefonumu açtım. Karşımda tuhaf sesler çıkaran bir "hayvan" vardı. 

"Yanlış kardeşim" deyip kapadım. Sanki ben onu dememişim gibi, 1 sene boyunca beni sürekli taciz etti. Akli dengesi konusunda ciddi derece şüphelerim vardı, açıkçası bu da beni bir hayli ürkütüyordu. 

33. Uluslararası Kitap Fuarı/ÇeLen'in Kendini Kaybedişi :)

8-16 Kasım tarihleri arasında, her yıl olduğu gibi bu yılda beni benden alan, kitap fuarı vardı Tüyap'da. 

Allah bir mani çıkarmadığı sürece her sene bir kere giderim. Her sene de mutlaka cebimi deler gelirim :) 

İfrit Oluyorum!

Ben telefonda haldır haldır karşı tarafa bir şey anlatmaya çalışırken, başımda dikilip "bıdı bıdı" bir şeyler anlatmaya çalışanlara....

Şoför koltuğuna geçtiklerinde, görünmez olduklarını sanıp, burunundan beyinlerine kadar sondaj yapanlara...

Babalarının tarlalarında gibi, sevgililerin mıç mıç, tembellerin hım-hım, aylakların aval aval, kırk saat yürümemelerine, onlar yüzünden kaldırımda yürüme sırası beklemeye...

"Yanlış numarayı aradınız" dediğimde, "olsun sizinle devam edelim" diyen hırtlara...

"Ah canımm niye ağlıyorsun sen" diye Bambam'a cesaret verip sanki hepsi psikoloji okumuş gibi, "Ağlatmasaydınız, yazık" diye, benim ne eğitim verdiğimi ya da neler çektiğimi düşünmeden, muhalefet olan insan tiplerine...


Ben, bütün gün haldır haldır çalışıp yorulduktan sonra, altın gününden şıkır şıkır çıkıp,bütün gün dedikodunun dibine vurup da, başıma dikilip yer vermemi bekleyen teyzelere...

Aynı statüde olmamıza rağmen, dünyayı kurtarıyormuş gibi davranan egosu şişik dingillere...

Ben sükunetimi korurken, beni tahrik etmek için inadına çenesine verenlere... 

Konuşacak başka mevzu bulamayıp, temcit pilavı gibi aynı şeyleri önüme sunup duranlara...

"Biliyorum" kelimesinin sözlük karşılığından bihaber, anlatmaya devam edenlere... 

"Alo" der demez mevzuya girip, "Bir dakika ilgili bölüme bağlayayım" dediğimde, "oooo, kaç kere anlatacağız" triplerine giren, anlama ve dinleme yetisi olmayan zavallılara... 


İFRİT OLUYORUM!! Ağızlarına kürekle vurup, zillerine basıp kaçasım geliyor. Oh bee! 

Mim - #Book Challenge Tag

Bu aralar pek yazasım yoktu. İçimdeki böcük ölmüştü resmen. Ama sonra aklıma geldi Part Of The Book beni mimlemişti. Biraz çocuksu da olsa, hoşuma gitti. Ama, onu mimleyen arkadaşının yaptığı daha da hoşuma gitti. Bende ortaya karışık bir şeyler yapayım dedim :) Hem üzerimdeki hava dağılır, hemde çocuk ruhum geri gelir dedim. :) Yaşımın hatunu olmayı ne zaman becereceğim hiç bilemiyorum :) Biliyorum, okumadığınız ya da izlemediğiniz şeyler için yer yer sıkılcaksınız ama sabredin olur mu? :D

Anneler Neden Kilo Alır?

5 nüfuslu bir aileyiz biz. Hiç unutmam annem, akşam yemeğine 4 parça but alırdı. Yokluktan değil ha.. bizim müsrifliğimizden :)  Çok şükür, kendi yağımızda kavrulduğumuz bir hayatımız vardı. 

Kadıncağız,bizim ziyadesiyle bıraktığımız parçalarla doyardı. Artıkçıydı anlayacağınız :) Sadece artıkçı değil aynı zamanda öğütücüydü de :) 

"Anneeee, bunu yemicemm yerime yeseneee", 

"Anneee, bu bana fazla sen yeseneee"... 

"Kızım, bu tabağında bırakılır mı?"

"İyi ama ben doydum" 

"İyi neyse bir lokma bir şey ben yiyeyim bari." 

Böyle, böyle oldu mu kadın sana 100 kilo :) 

Dikkat ettim, hala yiyemediğim şeyleri anneme paslıyorum. :) Gizlice tabağına koyuyorum :)

Şimdilerde bende fark ettim. Bambam yemediği her şeyi ağzıma tıkıştırıyor. Çorbasında iki kaşık kalırsa, tıpkı annem gibi, son kaşığı afiyetle ben yiyorum :) 

Köftesini yerken, arada küçük lokmaları kendim de ağzıma atıyorum. :) Kızlar,annelerine benzer diye boşuna dememişler :P Yoksa çok yiyen biri değilim ha, maksat çöpe gitmesin :P 

Haa şunu belirtmeden edemeyeceğim. Annem şu an benden zayıf :) Bu konuda ona hiç çekmedim maalesef :) 

Annelikle Oburluğun Arkasına 

Saklanan Hatundan Sevgilerle :)