Annelikten Teraneler :) etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Annelikten Teraneler :) etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

2 May 2016

Her Burun Akıntısı Gribal Değildir!


Aynı zamanda mevsimsel alerji de olmayabilir...

Bizim Bambam'ın doğduğundan beri burnunda bir hırıltısı vardı. Bunu kafaya ziyadesiyle takıyordum. Daha sonra doktoru "kafatasının kıkırdağa baskı yaptığı için gelişme süresince 1 yaşına kadar bu hırlamaları devam edebilir" dedi eyvallah dedim...

Yaş oldu 2 ne hırlaması bitti... ne sümükleri. Önce dedik,kış geldi grip oldu zaar. Bahar geldi mevsimel oldu heralde dedik. Onu dedik bunu dedik, kış bitti, bahar geçti, yaz geldi , benim Bambam'ın sümükleri hiç bitmedi.

2 Şub 2015

Tanıştırayım... Bendeniz,Kaynana Aday Adayı...:)

"Kaynana" kelimesini hiç sevmem. Özellikle gelinini kızı gibi sevenlere yakışmıyor. "Cadı Kadın" imajını çiziyor bana. Aha bunu hatırlıyor. :)


Hiç unutmuyorum "Aşıkım diyen birini midem almıyor" diye cös cös bağırdığını. Yedi gül gibi çocuğun başını da. Toprağı bol olsun. 

20 Eki 2014

Anneler Neden Kilo Alır?

5 nüfuslu bir aileyiz biz. Hiç unutmam annem, akşam yemeğine 4 parça but alırdı. Yokluktan değil ha.. bizim müsrifliğimizden :)  Çok şükür, kendi yağımızda kavrulduğumuz bir hayatımız vardı. 

Kadıncağız,bizim ziyadesiyle bıraktığımız parçalarla doyardı. Artıkçıydı anlayacağınız :) Sadece artıkçı değil aynı zamanda öğütücüydü de :) 

"Anneeee, bunu yemicemm yerime yeseneee", 
"Anneee, bu bana fazla sen yeseneee"... 

"Kızım, bu tabağında bırakılır mı?"
"İyi ama ben doydum" 
"İyi neyse bir lokma bir şey ben yiyeyim bari." 

Böyle, böyle oldu mu kadın sana 100 kilo :) 

Dikkat ettim, hala yiyemediğim şeyleri anneme paslıyorum. :) Gizlice tabağına koyuyorum :)

Şimdilerde bende fark ettim. Bambam yemediği her şeyi ağzıma tıkıştırıyor. Çorbasında iki kaşık kalırsa, tıpkı annem gibi, son kaşığı afiyetle ben yiyorum :) 

Köftesini yerken, arada küçük lokmaları kendim de ağzıma atıyorum. :) Kızlar,annelerine benzer diye boşuna dememişler :P Yoksa çok yiyen biri değilim ha, maksat çöpe gitmesin :P 

Haa şunu belirtmeden edemeyeceğim. Annem şu an benden zayıf :) Bu konuda ona hiç çekmedim maalesef :) 

Annelikle Oburluğun Arkasına 
Saklanan Hatundan Sevgilerle :)

25 Ağu 2014

Bambam'ın Pipi Korkusu...

Evet inanması çok güç ve komik. Zaten bende, hayatımda ilk kez pipisini görünce ağlayan bir çocuk görüyorum, o da benim radikal sıpam. 

14 Ağu 2014

Bambam'ın Diş Buğdayı Partisi / Part 2

Valla bu parti detaylarını yazmak ne kadar zormuş ahali diyeyim :) Burada ilk bölümü anlattıktan sonra, geçiyorum ikinci kısıma :) 

4 Ağu 2014

Bambam'ın Diş Buğdayı Partisi/ Part 1

Bambam'ın diş buğdayını yapalı 2 ay geçti. Her hazırlığını ellerimle yaptığım ve detayları çok olduğu için bir türlü yazmaya fırsatım olmadı.

Sıpam yavaş yavaş büyüyor. Onun bu özel günlerini, unutulmaz kılmak için elimden geleni yapıyorum. Her şeyi, ama iyi ama kötü, kendi ellerimle yapıp anılar bırakmaya çalışıyorum. 

10 Tem 2014

Bambam'ın Favorileri :)

"Favori" derken, yanaklarının yanından sarkan, saç yumaklarından bahsetmiyorum ha yanlış anlaşılmasın :) 

Son zamanlarda, edindiğimiz bir kaç huyumuzu siz teyzleri,amcaları, ablaları ve abileri ile paylaşmak istedim :) 

18 Haz 2014

Herkes Gidiyor Mersine...


Benim Bambam gidiyor tersine... 

"Süper Dadı"yı izleyeniniz var mı? Hepiniz bir kere de olsa rastlamışsınızdır. Orada verilen uyku eğitimlerine o kadar çok özeniyorum ki anlatamam size. 

30 May 2014

2 Yaş Sendromu Derlermiş Adına...

Bambam yaz ayının gelmesi ile birlikte, geç çıkardığı dişlerinin acısı ve 2 yaşında doğru ilerleyişi nedeniyle sürekli vızıldama halinde. 

14 Nis 2014

Ay Ağlatma Ver!

Yooğğğ yaaa!? 

Benim lügatım da yok o cümle. Ne demekmiş efendim "ağlatma ver". 

Sıpalarımızın en büyük kozudur göz yaşları. Onlara asla kıyamacağımızı bildikleri için her işlerini ağlayarak yapmak isterler. 

24 Mar 2014

Bir İzin... Bütün Eğitim ve Alışkanlıklar Tornistan...

Hay bin kunduz...

Bambam’ı kayınvalideme bırakıp işe giderken bana hiç sorun çıkarmadığını ağlamadığını buradaki yazımda belirtmiştim. (Tamam ima etmiştim diyebilirim.:P) Amma velakine geçen yaz ayağımı kırdığım için eşek yükü ile birikmiş izinlerim olduğundan  Mart ayında zorunlu izin kullanmak durumunda kaldım.

Tahmin edebileceğiniz gibi sabah, öğlen ,akşam1 hafta boyunca gözünü her açtığında beni gören sıpa yaka iğnesi moduna bağladı. Benim olmadığım ortamlarda süt dökmüş kedi gibi olan çocuk ,ben kapıdan girince 360 derece dönüp tam bir pantere bağlıyor.

Ağlamalar, yakama yapışmalar, yere indirmim diye saçıma asılmalar. Bütün gün evin için “dıgıl dugul bıgı bıgı” gezen çocuğun bu halini görenler şoke oluyorlar .

“Anacım bunun her şeyi sana bu bizimleyken böyle değil” diyen kayınvalidem ve annem çocuğa kara büyü yaptığımı düşünüyorlar :P

Oysaki ben bu konuda çok hassasım. Bana bağlanıp da ağlar diye bir yandan da gaddarım. Çünkü arkamdan ağlarsa o gün iş gitmem.. muhtemelen hiçbir zaman gitmem... Gitmek zorunda olduğum için bu konuda deli gibi çabalamıştım iyi de gidiyordum. Ta ki iznimi alana kadar.

6 Mar 2014

Çalışan Anne Sendromu....

Biz 5 nüfuslu bir aileydik. Benim çocukluğumda sadece babamın çalışması yetiyordu çok şükür hepimizin doymasına. “Ben size yeterim siz evinizde oturun” derdi hep babam. Ben 19 yaşına kadar çalışmak nedir bilmedim. Ne zaman ki ablam evlenecekti “Tamam artık masraflarınız artıyor çalışın kendinizi kurtarın” dedi o zaman başladım ben çalışmaya.

10 Şub 2014

Bambam’ın 1 Yaş Doğum Günü.

Benim minnak boncuğum 6 Aralık’ta 1 yaşına girdi. Bu lakabı sağ sola vurmayı sevdiği ve vururken de bağrındığı için büyük yengesinden aldı :) Benimde çok hoşuma gittiği için süre gelen  bir şekilde kullanıyorum :D

Geçenlerde doğum gününü kutladık. Aslında  1 yaşındaki bir çocuğun gürültü patırtıdan anlamayacağını savunurdum. Hani çoluk çobalak evleri dolduruyorlar ya işte onlardan. Nitekim her seferinde “Ay kendi aile fertlerimiz yeter ne anlar canım el kadar bebe” şeklinde teraneler sıksam da, sırası gelince hiç de öyle olmadığını anlamış bulundum :D

Tasarım:Sawako Kuronuma