21 Nis 2014

Gaya'nın Fatihleri :)

En sonunda oldu işte bimbambommm :D

Haha daha önce hiçbir şekilde Neobim ile buluşamadığımızı bu yazımda bahsetmiştim :)  Sonunda zinciri kırdık ve 18 Nisan 2014 Cuma günü buluşabildik :D


Ama tabi buluşana kadar başıma gelmeyen kalmadı.

Buluşacağımız gün Bambam’a kayınvaldem bakacağı için bir önceki gün onda kaldık. Sabah bir uyandım bir önceki gün çatır çatır şarj olan telefonumun bütün gece hiç sarj almadığını gördüm. Dolayısıyla şarjım bittiği için kaldım mı ortada.

Hemen koştur koştur eve döndüm yedek bir telefon vardı onu aldım. Bu arada msjlarla Neobi’i taciz ediyorum.

“Erken buluşalım bak Gaya 14:30’da araya giriyor yetişemicez” bla bla... Çünkü şöyle bir ibare var sitesinde.
 
Neysem sonradan öğreniyorum ki Neobim’in okulda işi çıkmış okula dönmesi gerekmiş "ben geç kalacağım" dedi. Bende gideceğim güzergahı bilmediğim için erkenden çıktım ve buluşma saatinden bile önce durağa gittim :D Böylece Neobiyi tam 1 saat beklemek zorunda kaldım :D

Oldu mu saat 13:30 :) Mecidiyeköy metroya binip Taksime gideceğiz ama metrodan çıkamıyoruz :D Git Allah git git Allah git. Döne döne başımız döndü :D Mecidiyeköy Taksim arası 5 dakika ama biz 20 dakika metrodan çıkamadık :D

Yardıryoruz ama geç kaldık diye. Bu arada öğreniyorum ki yalnız değilmişiz. Misafirlerimizde varmış. :D Mabushi Majo’nun iki tatlı cadısı soğuk_nevale ve PowaQa ‘da bize eşlik edeceklermiş :D

Ancak ne Nevale ortada ne Pow :D Neobiye çemkiriyorum “Nasıl almazsın Pow’un numarasını”diye. Sonradan onu da öğreniyorum ki Pow Hanım, bir dizi teknoloji mağdurluğu yüzünden telefon kullanmıyormuş sonra da “Vay bu çok iyimiş ya yemişim telefonu ulaşamasın kimse bana hede hödö” demiş ve telefon kullanmaktan vazgeçmiş :D yani kendisi ile görüşebilmemiz 1960’lardaki gibi sözleşerek olmuş :D

Restorana vardığımızda Pow bizi bekliyordu. Neobi restoranın kapanıp kapanmadığını sordu. Artık öyle bir şey yapmıyorlarmış.Sürekli açıkmış ancak aramızda kalsın, internet şifresini unuttukları için o ibareyi değişememişler :D Anlayacağınız içiniz rahat olsun yardırmanıza gerek yokmuş :D

Sonrasında Nevale Hanım’da biraz gecikmeli de olsa teşrif  edince, yemeklerimizi söyledik ve çok güzel bir gün geçirdik. :D Hiç  bu kadar çok doyacağımı düşünmemiştim. Gün sonunda mide spazmı geçirecektik :P

Ben çok eğlendim umarım diğerleri de benimle aynı düşüncededir :D Şimdi sizi resimlerle baş başa bırakıyorum :) Gıdılar Kiss :D

Not: Telefonum bozulduğu için elde olanla idare etmeye çalıştım resim kalitesi kötü maalesef şimdiden Gomen :D
        
   

2 yorum:

  1. Yazıyı okurken gülme krizlerine girdim, sanırım o meşhur şanssızlığım konuşa konuşa sana da geçti :D

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Canım ben her zaman şanssız olmuştur :)

      Sil

Tasarım:Sawako Kuronuma